16.6.16

A auga é un dereito! A reivindicación que concello de Vigo e Aqualia desoen

A ODS de Coia, xunto á xente da PAH Vigo Tui-BaixoMiño e de máis colectivos concentrámonos, de novo, diante das portas de Aqualia na rúa Venezuela. Antes de pecharnos nas oficinas de Aqualia berramos cánticos como:Auga para todas! Ningún negocio coas nosas necesidades! Aqualia escoita a auga non se corta! Logo disto entramos no local para pecharnos durante algo máis dunha hora. De modo festivo e non violento, con globos e confeti, esiximos respostas que polo momento negan empresa e goberno municipal.
O lema do acto: A auga é un dereito. Os dereitos non se cortan! pensamos que resume con claridade unhas demandas ben sinxelas:
1 - Datos dos avisos de corte e dos cortes de auga que se producen na cidade.
2 - Cese inmediato dos cortes de auga por impago.
3 - Aprobación dunha ordenanza municipal na que se garanta a subministración, por medio dunha exención para fogares sen recursos suficientes. Quen non ten non paga.

Polo momento, Abel Caballero, David Regades e José María Ardoy (máximo responsable de Aqualia en Vigo) desoen as nosas demandas. Porén somos teimudas, non temos outra saída, e continuaremos loitando para que a auga volva a ser un dereito de todas. Nós falamos de dereitos, eles calan. O máis que fan é anunciar novas esmolas coas que pretenden agochar o saqueo dun ben común por parte desta trasnacional da que Carlos Slim (persoa máis rica do mundo) é máximo accionista.
Abonda xa de negocios coas nosas necesidades! Teito, luz, auga, gas para todas! Renda Básica das iguais e moito máis!

15.6.16

23/06/16 Palestra de José Iglesias Fernández "Potencial transformador do municipalismo"

Xoves 23/06/16 na Cooperativa Árbore r/López Mora, 30
Falará José Iglesias Fernández, do Seminario de Economía Crítica Taifa.
Organizan: Árbore, GAS e ODS de Coia.

"Potencial transformador do municipalismo"
 Mudar o poder municipal para mellorar as nosas vidas e transformar a sociedade.

No capitalismo, todas sabemos que a riqueza que se produce colectivamente é apropiada individualmente polos capitalistas. O capitalismo está a demostrar que o mesmo fai beneficios cando crece (en períodos de expansión) que cando decrece (en períodos de crises). Por tanto, transformar o capitalismo supón eliminar o poder que exerce a clase propietaria sobre os medios e recursos produtivos, así como asumir esta labor de insurrección por parte da clase traballadora en particular, e os/as cidadáns/as en xeral.

Agora ben, o municipio é o espazo no que vivimos e traballamos a maioría das persoas (soas ou en familia, polo que o noso benestar individual e colectivo depende, en gran medida, das políticas que se desenvolven na Alcaldía. Con todo, son unhas poucas persoas as que participan, deciden e xestionan, tanto a calidade como a cantidade dos bens e servizos baixo o control do Concello.

De aquí a importancia do municipalismo como ámbito onde se ha iniciar o proceso de transformación, como proceso para recuperar e converter en riqueza comunal os recursos produtivos en mans privadas (naturais, medios produtivos e coñecemento), e recuperar desde a Alcaldía a xestión directa e horizontal da riqueza producida de forma colectiva, pero apropiada individualmente polos capitalistas.

Tendo en conta a importancia que ocupan tales bens públicos na satisfacción das nosas necesidades materiais e culturais, non podemos ignorar o ámbito do municipio, nin deixar en mans duns poucos a administración da riqueza colectiva que se move desde a Alcaldía.

O municipio convértese no ámbito de partida, un lugar de arranque, desde onde os colectivos sociais, e en especial os de conformación urbana, han de comezar a transformación social cara á sociedade comunalista, cara a unha sociedade non propietarista, sen clases, antixerárquica, antipatriarcal e antimilitarista, entre iguais.

Por que é importante o municipalismo nos procesos anticapitalistas?

Porque supón o espazo onde se ten que dar: 1) o choque entre o capitalismocomo sistema e os xermes do seu modelo alternativo; 2) a substitución entre as formas de goberno (a existente, representativa, pola alternativa, horizontal); e 3) a organización dainsurrección pola múltiple presenza dos suxeitos sociais que teñen que asumir o deseño dos procesos e a transformación desta sociedade.

Fases do proceso municipalista:

O proceso contempla dúas fases, que dependerán está claro, da capacidade das organizacións, dos colectivos sociais e das persoas para impoñer a xestión e organización comunal dos recursos e da propiedade, e do deseño que realicen dos seus propios procesos de transformación social:

Unha primeira fase, dentro do capitalismo, que estará dividida en a) o municipalismo de mercado, na que domina o sector privado; e b) o municipalismo de servizos públicos (ou Estado do Benestar) no que domina o sector público, representado pola Alcaldía.

A segunda fase será considerada como o período de transición á propiedade comunal. É dicir, un tempo no que se vai impoñendo o dominio do sector comunal, tanto na xestión pública, como na produtiva e distributiva.

Máis información e texto completo en:

9.6.16

16/06/2016 - Concentración: A auga é un dereito. Os dereitos non se cortan!



A xente do G.A.S. e da ODS de Coia volvemos a convocar unha concentración, baixo o lema: "A auga é un dereito. Os dereitos non se cortan!".

 Será o vindeiro xoves 16 de xuño ás 11:00 nas oficinas que Aqualia ten na rúa Venezuela 4, baixo.

Nas últimas semanas o Alcalde e o concelleiro de fomento, David Regades, declaraban nos medios que en Vigo non había cortes de auga por impago. Isto falan mentres no departamento de Benestar Social, recoñecen que todos os meses dende o concello se pagan facturas e reenganches de auga de fogares empobrecidos. Seica Caballero e Regades queren agochar coas súas mentiras os beneficios de Aqualia con este ben común.

Cansas de padecer o recorte de dereitos volvemos á rúa para amosar a nosa indignación. Para amosar que moitos fogares fican sen auga por non poder pagar. Para berrar que Aqualia segue a facer negocio cunha necesidade básica, sen que o Concello faga nada. Para esixir ao Concello de Vigo que garanta a subministración a todas as veciñas.

O xoves, nas oficinas da concesionaria que se lucra facendo negocio coa pobreza e a precariedade das veciñas, esixiremos:

1 - Datos dos avisos de corte e dos cortes de auga que se producen na cidade.

2 - Cese inmediato dos cortes de auga por impago.

3 - Aprobación dunha ordenanza municipal na que se garanta a subministración, por medio dunha exención para fogares sen recursos suficientes. Quen non ten non paga.

Por iso manifestamos que NON NOS MARCHAREMOS ATÉ QUE AS NOSAS REIVINDICACIÓNS SEXAN ATENDIDAS!
https://www.facebook.com/events/836569806449182/?active_tab=posts

2.6.16

Actividades recentes: Denunciar as mentiras de Aqualia+Concello e Boicotear Air Europa

AUGA PARA TODAS!


Andamos pegando este cartaz por aí

21.5.16

Video #AugaParaTodas

A auga é un dereito básico. O acceso a este servizo, a este ben, non debería estar en mans de empresas privadas, que especulan e que non garanten que persoas sen recursos vivan situacións terríbeis como a do corte desta subministración. Lonxe de velar polos dereitos de todas o goberno municipal é responsable de estarmos nesta situación. David Regades concelleiro responsable cala, mentres a concellería de Políticas Sociais de Isaura Abelairas exclue o pagamento de facturas de auga na recén saída convocatoria do cheque social. 

Ante esta situación, a ODS de Coia colaborou con Galiza Contrainfo para facer un video no que falan afectadas polos cortes de auga en Vigo e na que escoitaremos tamén aos responsábeis da empresa Aqualia, que xestionan o servizo de abastecemento e saneamento na cidade. 

Nesta peza escoitaremos outras voces, visualizaremos o que acontece na cidade de Vigo, onde os dinosetos saen gratis xa que os paga Aqualia do mesmo xeito que se encargou e se encarga de humanizar diferentes rúas da cidade. E mentres isto acontece non existe un protocolo para aquelas persoas que non poden facer cargos o pagamento das facturas.



19.5.16

CAMPAÑA CONTRA AS DEPORTACIÓNS, BOICOT A GLOBALIA E A AIR EUROPA

Desde o GAS de Vigo, sumámonos a esta Campaña que en Galiza coordina o Foro Galego da Inmigración
As persoas e organizacións que formamos parte da Campaña Estatal polo Peche dos CIE dirixímonos a vostedes para solicitar a vosa adhesión á iniciativa coa que pretendemos por fin ás deportacións forzadas de inmigrantes desde o Estado español cara a países africanos, latinoamericanos, asiáticos e do Leste de Europa.
Quen somos?
A Campaña Estatal polo Peche dos CIE é unha coordinación de colectivos antirracistas e de loita contra as fronteiras. Desde fai anos vimos loitando polo peche dos Centros de Internamento de Estranxeiros e denunciando a persecución, a represión e as deportacións forzadas ás que se ve sometida a poboación inmigrante no Estado español.
Seguramente coñeceredes a existencia dos CIE, estas cárceres encubertas onde as persoas inmigrantes son encerradas ata sesenta días por non ter papeis: aproximadamente a metade son deportadas aos seus países de orixe, mentres que para a outra metade o internamento é un castigo en si mesmo.
Desde a miña cidade se deporta?
Tódolos anos o Ministerio do Interior expulsa a miles de inmigrantes mediante avións de deportación: amplísimo dispositivo policial, que dobran ao número de persoas expulsadas, actúan con impunidade e violencia, amparados nun Protocolo para as Repatriacións literalmente brutal. As inmobilizacións humillantes son só o paso previo aos golpes e tundas, mentres o uso de sedantes pode ser autorizado polo persoal médico encaixado no operativo policial.
No último ano, desde España fretáronse 134 voos de deportación, exclusivamente dedicados a estas expulsións colectivas. Para enchelos, o Ministerio do Interior organiza redadas racistas, convertidas en verdadeiras cazas por nacionalidade. Non só se atrapa a persoas polas rúas, senón que a policía os fustriga nos seus propios domicilios. As capturas de inmigrantes sucédense nas semanas e días previos ao voo. A veces o traslado final ao aeroporto prodúcese desde os Centros de Internamento; mais outras moitas veces son detidas nas 72 horas previas ao voo, polo que se as levan ao avión directamente desde os calabozos policiais, nas chamadas Deportacións Express.
Os reponsables e os seus intereses
Durante anos, estas deportacións leváronse a cabo a través de diversas compañías aéreas. Desde o ano 2013, o Ministerio del Interior firmou contratos monopolistas con dúas compañías, Swift Air e Air Europa, polo que estas recibirán, ata 2016, uns 36 millóns de euros polo noxento negocio das deportacións.
Isto é exactamente o que se embolsa Air Europa de diñeiro público por levarse á forza a miles de persoas tódolos anos nestes macabros voos de deportación:
    10.500 euros por hora de voo en avións de menos de 120 prazas
    17.000 euros por hora de voo en avións de 120 a 200 prazas
    22.000 euros por hora de voo en avións de máis de 200 prazas
Air Europa forma parte do grupo Globalia. Precisamente en datas próximas ao seu primeiro contrato para as deportacións, Abel Matutes, exministro de Aznar, comprou o 5% da compañía. Juan José Hidalgo é o máximo accionista. Agradecido con este conglomerado empresarial que lle fai o traballo sucio, o goberno aprobou outros contratos con Air Europa por centos de millóns de euros.
Nos avións comerciais
Por outra banda, seguen sucedéndose deportacións en voos comerciais, neste caso poden producirse con calquera compañía. Trátase de aproveitar un traxecto nun voo regular para introducir nel a unha persoa –ou un grupo moi reducido delas– fortemente escoltada, e realizar pola forza a súa deportación.
Nestes casos, a policía soe tratar de evitar que o resto da pasaxe sexa consciente de que no mesmo avión se está realizando unha expulsión. Solen introducir á persoa pola escaleira de atrás, colócana na parte traseira separada do resto da pasaxe e exercen a violencia sobre ela, incluso amordazándoa, para evitar que se saiba o que está sucedendo.
Osamuyi Aikpitanyi, de nacionalidade nixeriana, morreu asfixiado nunha destas deportacións no año 2007.
Que podemos facer?
Para frea-las deportacións, existe unha campaña de boicot a Air Europa, Swift Air e todo o Grupo Globalia. Estas son algunhas das maneiras de que o voso colectivo poida adherirse á mesma:

● Non viaxar en Air Europa nin Swift Air, nin con Halcón Viajes, Viajes Ecuador, Latitudes, Iberrail, Touring Club ni Travelplan, así como no aloxarse nos Hoteis Be Live.
● Facer público o voso boicot a estas empresas. Se nos escribides ao noso correo electrónico, encargarémonos de servir de altofalante da vosa decisión.
● Organizar charlas u outras actividades e difundir material da campaña. Podedes escribirnos a esta dirección de correo electrónico se queredes recibir por correo postal adhesivos, panfletos, etc., así como para concertar charlas e debates sobre o asunto.
● Sumarvos a convocatorias ou realizar pola vosa conta actos de protesta tanto nas oficinas de Air Europa e Swift Air como nas oficinas das outras empresas implicadas (por exemplo fronte ás axencias de viaxes Ecuador e Halcón).
● Se viaxas en avión e asistes a unha tentativa de deportación, podes negarte a viaxar nun voo no que se levan a alguén pola forza: fala co resto da pasaxe, protesta á tripulación, non te sentes ata que saquen do avión á persoa á que pretendían expulsar.
Un cordial saúdo e grazas pola vosa atención

13.5.16

As conserveiras da Ría de Vigo arden moito...

Isto pasa por accidente, sofren ataques ludditas ou hai intereses detrás? 
Se alguén o sabe que nolo conte...




A raíz deste novo incendio, compre lembrar a cronoloxía dos accidentes nas empresas da Ría de Vigo vinculadas ao peixe conxelado e conservas:
  • 2016: Fandicosta. Domaio.

MALCOLM X dixo:
"En las plantaciones había dos tipos de esclavos: el doméstico y el que trabajaba en el campo. El esclavo doméstico tenía buena ropa, comía bien, vivía en el ático o en el sótano de la casa del amo. Lo quería al amo más de lo que el amo se quería a sí mismo. En cambio el esclavo del campo vestía andrajos, comía muy mal, odiaba al amo. La mayoría eran esclavos del campo. Si la casa del amo se incendiaba, el esclavo doméstico corría a apagar el fuego; el esclavo del campo, rogaba que corriera viento que avivara las llamas. Yo soy un esclavo del campo, este no es mi gobierno. Y aún hoy, siguen usando a los esclavos domésticos para controlarnos..."

f